Piet Kok: een zendeling in Lapland..

Piet Kok is het levende bewijs dat voor sommige mensen leeftijd niet meer is dan een getal onder de honderd. Bij Piet Kok is dat getal 71. Met zijn jeugdige uitstraling vult hij de hele ruimte: groot, atletisch, een kaarsrechte houding, met een strakke kuif boven twinkelende ogen die eindeloos veel verhalen te vertellen hebben.

 

Piet heeft via LaborAndum de afgelopen 3 jaar met veel plezier gewerkt voor verzekeringsbedrijf Stad Rotterdam. Volgens de regels van de Flexwet mag hij na deze drie jaar de komende drie maanden niet bij die maatschappij werken, dus zal hij iets anders moeten doen. Een nieuwe uitdaging graag, want Piet is nog lang niet uitgeleerd! “Ik was negen jaar toen de oorlog uitbrak. Zesde klas lagere school nooit afgemaakt. Toen het eindelijk tijd was voor de middelbare school, koos ik voor een opleiding tot priester aan het seminarie in Boxtel, bij de Paters Assumptionisten. Ik wilde zendeling worden. Nee, niet in Afrika, maar in Lapland. Jongensdromen. Ik kon goed tegen de kou. Maar het is er nooit van gekomen.”


AANPAKKEN
Mijn eerste baan was in Utrecht bij een sanitaire groothandel. Ik deed daar allerlei kantoordingen. Maar ik moest ook helpen als de grote vrachtwagens vol wastafels en toiletpotten gelost moesten worden. Het was een tijd van werken en hollen, want in de avonduren studeerde ik Frans. Ik heb het twee jaar volgehouden. Daarna heb ik het nog eens opgepakt, maar het werd te zwaar. Ik heb altijd veel plezier gehad van mijn Frans. Elk jaar ga ik op vakantie naar Frankrijk. En ook overal waar ik gewerkt heb, werd ik altijd ingeschakeld als er Fransen aan de telefoon waren.”


DE JAREN ZESTIG
Met zijn neus in de boter viel Piet toen hij in 1966 werd aangenomen bij Stokvis in Breda. Hij werd daar chef toonzaalverkoper. Nederland werd welvarend en ging over op aardgas. Dit betekende enorme verkopen in gashaarden, radio’s, tv’s en complete keukens. En Piet voerde elk jaar de ranglijst van beste verkopers aan. Van Breda naar Roosendaal, waar Piet werkte voor een Duitse firma, Getreideimport uit Duisburg. Tarwe-import en -export. Piet was daar werkzaam als afwikkelaar, een mooi woord voor het opknappen van alle lastige klusjes. Veel formulieren in vreemde talen, veel kleine lettertjes en bijzondere bepalingen. Maar Piet leerde graag en wilde het allemaal weten.


INTRODUCTIE VAN DE COMPUTER
Tot zijn pensioen werkte Piet 20 jaar voor een Rotterdamse handelsfirma in pakkingen, stoomleidingen en andere onderdelen die gebruikt worden in ketelhuizen. Een hoogtepunt in zijn loopbaan was voor Piet de introductie van de computers op dit bedrijf. Kwamen er nieuwe programma’s of applicaties, dan was Piet steeds de eerste om zich in de materie te verdiepen en wegwijs te worden uit de nieuwe mogelijkheden.

Nu Piet werkt voor LaborAndum, heeft hij op zijn afdeling veel jongere collega’s om zich heen en hij geniet van het contact met de jeugd. Wel verbaast hij zich soms over hun werkinstelling. Hij vraagt zich hardop af of hij nou ouderwets is: “Ik kom om te werken, niet om te lanterfanten. En ik wil van elk probleem iets leren. Goed kijken, daar gaat het om. “Kijken en nog eens kijken”, zei mijn wiskundeleraar op het seminarie als we vroegen hoe we een wiskundig probleem moesten aanpakken.”

Voor Piet Kok zit het er na drie jaar op bij Stad Rotterdam. Jammer voor Piet, jammer voor Stad Rotterdam, maar prettig voor Piet’s volgende opdrachtgever. “Bedankt voor je stabiele senioreninstelling” - luidde het dankwoord van Stad Rotterdam bij zijn afscheid.

Wij zouden het niet beter kunnen zeggen.

LaborAndum sfeerbeeld
Vacatures: